'Wollt ihr den totalen Wahnsinn?'

‘Mijn proces staat niet op zichzelf. Alleen onnozelen denken dat het een incident is... Door heel Europa... vechten... een totale oorlog...’ Nee, deze fragmenten komen niet uit een verklaring van een doorgeslagen RAF-terrorist die na een paar jaar Stammheim helemáál geen idee meer heeft van de werkelijkheid. Het is een Uitspraak van de Ziener van Venlo, van het soort waar de media van smullen. Het volledige citaat is als volgt: ‘Mijn proces staat niet op zichzelf. Alleen de onnozelen denken dat het een incident is. Door heel Europa, niet alleen in Nederland, maar in heel Europa vechten de multiculturalistische elites een totale oorlog uit tegen hun bevolkingen. Met als inzet de voortzetting van de massa-immigratie en de islamisering, uiteindelijk resulterend in een islamitisch Europa – een Europa zonder vrijheid: Eurabië.’

Dit is nieuw. Blijkbaar ben ik verwikkeld in een totale oorlog met het Nederlandse volk. En ik niet alleen: mijn ouders, mijn vrienden, de vrienden van mijn ouders, de ouders van mijn vrienden en de voltallige partijkaders van GroenLinks, D66 en de Partij van de Arbeid zitten ook in het complot. We zijn volksvijanden, landverraders. Prettig om te horen.

Een “totale oorlog” is een oorlog waarin de strijdende partijen hun volledige economieën dienstbaar maken aan de oorlogsinspanningen. De Tweede Wereldoorlog is het beruchtste voorbeeld. Wat zou dat in ons geval betekenen? Dat knokploegen van linkse jongeren de straten afschuimen en PVV-stemmers neerknuppelen met biologisch fruit? Dat het Brabantse en Limburgse platteland gebombardeerd worden met Scandinavische design-meubelen? Tot zover heb ik nog niets van dien aard opgemerkt, en ik lees toch ook wel eens een krant. Of zou de Volkskrant deel uitmaken van een perfide multiculturalistische propagandamachine, die oorlogshandelingen van de schaal van de Slag bij Stalingrad of het bombardement op Dresden zorgvuldig verzwijgt?

Ik vind het nogal vergezocht klinken, maar ja, mij zult u wel niet geloven: ik behoor zelf tot de “multiculturalistische elite” en heb er natuurlijk alle belang bij om de Waarheid die Ziener Geert aan ons Onthult af te doen als Geklets van de Eerste Orde. (Over die andere, aanzienlijk minder multiculturalistische elite, waaruit het leeuwendeel van het VVD-partijkader gerekruteerd wordt, is Ziener Geert aanzienlijk zwijgzamer. Terwijl zij toch ook mensen omvat –Ton Hooijmaijers en Jan Dirk Paarlberg, om er maar eens een paar te noemen – die niet bepaald schone handen hebben.)

Ik heb altijd consequent geweigerd om de PVV als een extreem-rechtse partij te beschouwen. Het feit dat zij nooit gebruik heeft gemaakt van geweld of intimidatie is hiervoor mijn belangrijkste reden; de meeste extreem-rechtse bewegingen in Europa staan in een traditie van knokploegen, dreigbrieven en molotovcocktails. Anders verwoord: het ontbreekt Wilders’ partij aan de anti-democratische gezindheid die zo tekenend is voor extreem-rechts. Ook heb ik de PVV nooit kunnen betrappen op een geloof in enige vorm van rassenleer; het is een populistische partij die op een trieste manier de diepe verdeeldheid in de Nederlandse samenleving blootlegt, uitbuit en aanwakkert, maar meer ook niet.

Ook bij dit soort uitspraken, die een totaal doorslaan in complot- en conflictdenken laten zien, blijft mijn overtuiging dat de PVV niet extreem-rechts is, overeind. Sterker nog, Wilders’ logica doet mij steeds meer aan dat andere uiterste denken: het klassieke marxisme met zijn Theorieën over de Bourgeoisie en het Proletariaat die Voorbestemd zijn om van elkaar Vervreemd te raken totdat er een Revolutie plaatsvindt.  In dat verhaal zijn wij als “multiculturalistische elite” een soort klassenvijanden.

Maar de vraag aan welke extremismen de heer Wilders zich al dan niet committeert, gaat voorbij aan een dieper liggende eigenschap van onze Ziener en zijn partij: hij committeert zich helemáál niet. Een gebrek aan echte overtuiging is een van de belangrijkste kenmerken van de PVV (kijk alleen al naar de bonte stoet gelukszoekers die zich aandient als de partij weer eens wanhopig op zoek gaat naar bestuurders en volksvertegenwoordigers). De reden dat Wilders zulke radicale uitspraken doet, is veel prozaïscher.

Geert Wilders is een aapje dat een kunstje doet. Zijn kunstje bestaat uit woede, verontwaardiging en hard roepen dat het niet gekker moet worden. Zijn optreden wordt steeds duidelijker cliché, gemaakt, onoprecht. Tot zover wordt ons aapje beloond met een gestage stroom pinda’s van de media en de kiezers, maar het is een slim aapje: het snapt dat wie wil provoceren en choqueren, steeds heftiger uitspraken moet doen om aandacht te blijven trekken. Anders treedt er immers gewenning op en vindt al snel niemand hem meer bijzonder schokkend. Dus maakt het aapje steeds raardere sprongen en slaat het op steeds grotere trommels, een beetje zoals de commerciële televisie steeds plattere en sensationelere programma’s blijft maken om de aandacht van het publiek vast te houden.

Uiteindelijk leidt deze gimmick-politiek weliswaar niet tot totale oorlog, maar wel tot totale waanzin, totale verwijdering van de werkelijkheid. Hoever Wilders zijn kiezers daarin mee kan nemen, is een interessante vraag. Ik verheug me op de dag dat ons aapje een keer uitglijdt en zijn politieke nek breekt, maar ik vrees dat dat nog wel eens een hele tijd kan duren.

Naam
	(typ de letters en cijfers over)
E-mail